نوشته ها

آموزش ضرورت مغفول مانده میراث فرهنگی كشور

ارسال شده توسط :

آموزش ضرورت مغفول مانده میراث فرهنگی كشور

((میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان سمنان))

سمانه سلطانی پور- ایران كشوری با تمدن چندین هزار ساله است و وجود آثار متعدد تاریخی در  سراسر كشور مهر تائیدی بر این ادعاست. از آثار عصر نو سنگی گرفته تا دوره‌های متاخر، سراسر ایران سرشار از تبلور ذوق و نبوغ مثال زدنی استادان و هنرمندان چیره دست معماری است. ایران از نظر جاذبه های گردشگری در ردیف 10 کشور برتر دنیا قرار دارد، تعداد فراوان آثار شناسایی و ثبت شده نیز نشانه دیگری از تاریخی بودن این كشور است و كمتر شهر و روستایی در ایران وجود دارد كه فاقد آثار تاریخی و باستانی باشد. اما این مقال در رابطه با تعداد و وجود آثار تاریخی در كشور نیست، بلكه بحث اینجاست كه تا كنون چقدر تلاش شده تا مردم كشور خودمان، با آثار تاریخی كشور آشنایی داشته باشند. منظور از آشنایی این نیست كه بتوانند مهم‌ ترین آثار تاریخی كشور را نام ببرند، بلكه این است كه چقدر با ضرورت و چگونگی حفظ و نگهداری از آثار تاریخی آشنایی دارند و چه تلاشی برای حفظ و نگهداری و انتقال این آثار به نسل آینده انجام می ‌دهند؟

به نظر می‌رسد تا كنون مبحث مهم آموزش در حوزه میراث فرهنگی كشور مغفول مانده است. دانش آموزان ما درس‌ های متعددی را مطالعه می‌ كنند اما آیا جای درسی به عنوان “میراث فرهنگی” در بین دروس دانش آموزان ما كم نیست؟

با وجود این همه آثار تاریخی، اگر هر كشوری به جای ایران بود، به كودكان از سنین پایین در خصوص اینكه در كشور چه آثاری هست، اهمیت وجود اثر تاریخی چیست، وجود آثار تاریخی چه اهمیت و منفعتی برای وی و دیگران دارد و صدها موضوع مشابه آموزش داده می شد. به نظر می‌رسد در حال حاضر نیاز به انعقاد تفاهم نامه هایی با آموزش و پرورش و دانشگاهها برای تعریف یك واحد درسی با عنوان میراث فرهنگی می باشد. شعار امسال روز جهانی جهانگردی، “گردشگری و توسعه جوامع محلی” بود و به راستی اگر جوامع محلی ما با میراث گذشتگان خود آشنا نباشند، تلاشی برای معرفی و حفظ اثر نداشته و ارقی برای انتقال دادن آثار به نسل آینده نداشته باشند، میراث فرهنگی حفظ نخواهد شد. به كودكان ما باید از سنین پایین آموزش مستمر داده شود كه در چه گونه كشوری، با چه تاریخ و پیشینه ای زندگی می‌ كنند، ذوق و هنر ایرانیان را باید با تمام وجود لمس كنند تا در آینده بتوانند مدافع خوبی برای مام وطن باشند. و اما رسانه ملی، به نظر می‌رسد دیگر وقت آن رسیده كه صدا و سیما و رسانه‌ها نسبت به موضوع آموزش، حفظ و احیای میراث فرهنگی با جدیت بیشتری وارد عمل شوند و یاری رسان سازمان میراث فرهنگی باشند. به راستی كه اگر امروز در رابطه با حفظ و نگهداری و آموزش میراث فرهنگی غفلت كنيم چگونه می‌توانیم به آیندگان پاسخ دهیم. اگر كودكان ما با هویت و تاریخ خود آشنا نباشند، چگونه می‌توانند در مقابل هجمه پایان ناپذیر تبلیغاتی رسانه‌های غربی برای پذیرش فرهنگ بیگانه مقاومت داشته باشند. به واقع چند درصد مردم با قوانین حفظ آثار تاریخی آشنا هستند، اصلا چه تعداد از ایرانیان می‌ دانند كه روند ثبت یك اثر تاریخی چگونه است، چرا یك اثر ثبت می شود و چنانچه یك اثر ثبت ملی و یا جهانی شد، چه باید كرد؟

مشكل اینجاست كه همواره نقش مردم در حفظ میراث فرهنگی نادیده گرفته می‌شود و تاكنون به طور جدی نهادهای فرهنگی و آموزشی برای وارد كردن مردم در میدان حفظ و نگهداری از میراث فرهنگی تلاش موثری نكرده اند. باید باور كنيم كه میراث فرهنگی متعلق به یك شخص و یك گروه نیست و همه مردم می توانند در حفظ یا نابودی آثار نقش داشته باشند، فرقی ندارد كه یك فرد یك اثر تاریخی را تخریب كند و یا نسبت به تخریب یك اثر بی تفاوت باشد، به هر حال در نابودی اثر مقصر است.

كارشناس روابط عمومی اداره كل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان سمنان

كارشناس ارشد علوم ارتباطات اجتماعی

۰


نوشتن یک نظر

Show Buttons
Hide Buttons