نوشته ها

نتایج بررسی یک سکونت گاه انسانی دوران پیش از تاریخ در فارس

ارسال شده توسط :

نتایج بررسی یک سکونت گاه انسانی دوران پیش از تاریخ در فارس

((میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان فارس))

كوه ها و ارتفاعات شهرستان ارسنجان از مهم ترين مكان هايي است كه در ادوار پيش از تاريخ مورد سكونت اقوام و گروه هاي انساني قرار داشته است. وجود صدها غار و پناهگاه سنگي در اين ارتفاعات با تنوع تيغه و ابزارهاي سنگي خود گواه اين مدعاست و از سوي ديگر وجود سنگ هاي معدني مانند چینی و مرمریت موجب شده تعداد زیادی معدن در این شهرستان و شهرستان همجوار آن ني ريز در حال فعاليت باشد. یکی از این سکونت گاه های موقت انسانی که از اهمیت پژوهشی برخوردار است  پناهگاه صخره ای پیر قوچ     می باشد که در ارتفاعات شهرستان ارسنجان قرار گرفته است. به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری فارس به گفته حسن پاک نژاد مسوول تهیه پرونده ثبت این اثر در فهرست آثار ملی این  یادمان تاریخی در سال 1978 در طی بررسی ارسنجان توسط ایکیدا از ژاپن بررسی شده است، این مکان در ادوار پیش از تاریخ محل استقرار و سکونت انسانی بوده است، ارتفاع این پناهگاه از دشت 17متر، عرض دهانه 23 متر، عمق 11 متر و ارتفاع دهانه پناهگاه به بیش از 30 متر می رسد که به صورت پلی صخره ای از دور نمایان است و بیش از 200 متر از کف دشت ارتفاع دارد  و بخش هایی از این پناهگاه در طی تاریخ فرو ریخته است.  این کارشناس ارشد باستان شناس  در ادامه می گوید در تحقیقات انجام گرفته از این محل سه تراشه سنگی بدست آمد و مصنوعات سنگی جمع آوری شده از این محوطه و سایر محوطه های پیش از تاریخی شهرستان ارسنجان به لحاظ نوع سنگ و تکنیک ساخت از شرایط نسبتا یکسانی برخوردار می باشد. پاک نژاد می گوید: مصنوعات سنگي به دست آمده از غارها، پناه گاه ها و ديگر محوطه هاي پيش از تاريخ حوزه فرهنگي شهرستان ارسنجان از چهار گروه تراشه ها ،سنگ هاي مادر، ابزارهاي سنگي شامل تيغه هاي ساده، كنگره دار يا با پرداخت معكوس و ريز تيغه ها تشكيل شده است.

او می افزاید سنگ پاياترين ماده خام مطالعاتي در باستان شناسي محسوب مي شود كه پيش از هر ماده ديگري مورد استفاده بشر قرار گرفته و عصر سنگ، طولاني تر از تمام ادوار فرهنگي بشر است. ابزار سنگي از جنس هاي مختلف ساخته مي شوند ابزار كنگره دار احتمالاً براي زدودن چربي از روده و كندن پوست شاخه ها استفاده می شده است. اين گونه ابزار به طور كلي كمتر از ساير ابزارها هستند. گروه ديگر شامل تيغه هايي است كه لبه آنها داراي جلا و در خشندگي است . آخرين يافته هاي باستان شناسان نشان داده كه این ابزارها به صورت تركيبي در يك دسته جاي مي گرفتند و براي دروی غلات و ساير نباتات به كار برده مي شدند. تراشه هاي دندانه دار نيز احتمالاً همچون اره كاربري داشته و براي بريدن شاخه ها يا استخوان بكار برده شده است. در مجموعه سنگي بدست آمده از محوطه هاي پيش از تاريخي شهرستان ارسنجان هم سنگ مادر تراشه و هم سنگ مادر تيغه وجود دارد. اگر چه سنگ هاي مادر گروه اخير چندان شاخص نيستند اما با توجه به وجود اين سنگ ها مي توان چنين برداشت كرد كه عمليات شناسايي ابزارها در محوطه صورت مي گرفته و ساكنان اين محل، منابع سنگ قابل توجهي در اختيار داشته اند. به گفته او منابع سنگ جهت ابزارهاي سنگي در محوطه هاي باستاني فوق الذكر شامل سنگ هاي سيليسي كرم، قهوه اي روشن ، طوسی ، خاكستري و خاکستری مایل به سبز می باشد  كه از منابع چرت درون زاگرس مرتفع يافت مي شوند و به صورت رگه هايي درون صخره هاي آهكي قرار دارند. سنگ ها سيليسي قهوه اي رنگ كف رودخانه ها و اطراف آن كه توسط ساكنين به محوطه منتقل شده اند، اين گونه سنگ ها به وسيله رود از مناطق زاگرس بيروني به زاگرس مرتفع و زاگرس چين خورده حمل شده اند.

محمد کاظم بهادری پور

روابط عمومی اداره کل

۰


نوشتن یک نظر

Show Buttons
Share On Facebook
Share On Twitter
Share On Google Plus
Share On Linkedin
Share On Youtube
Hide Buttons