نوشته ها

اکوتوریسم

ارسال شده توسط :

اکوتوریسم

(( اکوتوریسم ))

اکوتوریسم فعالیتی است که در مناطق طبیعی بکر انجام می شود و هدف ان حفاظت از محیط ، بهبود زندگی جوامع محلی و آموزش بازدیدکنندگان است. اکوتوریسم مفهومی است که با گردشگری پایدار و گردشگری اخلاقی ارتباط بسیار نزدیکی دارد و دارای ویژگی هایی مانند گردشگری ماجراجویانه است. اصطلاح اکوتوریسم به تبیین اشکالی از گردشگری می پردازد که در محیط های دست نخورده اتفاق می افتند و بر یادگیری درباره منابع طبیعی و فرهنگی یک ناحیه تاکید میکند. یکی از معتبرترین تعاریف اکوتوریسم در سال ۱۹۸۷ میلادی به وسیله توسط یک مشاور گردشگری به نام هکتور سبالوس_ لاسکورین ارایه نشده است:”اکوتوریسم سفری است به مناطق طبیعی نسبتاً بکر و دست نخورده ، به قصد به قصد یادگیری ، تحسین و لذت بردن از مناظر تماشایی و گیاهان و حیوانات وحشی و وجوه فرهنگی ای (گذشته و حال) که در آنجا یافت می شود”(سلبالوس_ لاسکوراین، نقل شده در پیچ و دوالینگ ،۵۷:۲۰۰۲). بنابراین ، اکوتوریسم شامل طیف وسیعی از فعالیت های گردشگری است از قبیل کوه پیمایی و جنگل پیمایی ، بازدید از اکوسیستم های بی بدیل چون جنگل های بارانی و صخره های مرجانی ، دیدن حیات وحش مانند گوریل های کوهی ،دلفین ها و وال ها وهمچنین تورهای سافاری. اکوتوریسم پدیده ای جهانی است ، با این حال مناطقی از جهان به عنوان مقصد های محبوب اکوتوریسم شناخته می شوند۰ برای مثال ، می توان از استرالیا ،کاستاریکا ، بلیز ، نیوزیلند ، پرو و قطب جنوب نام برد. این مناطق به سبب داشتن محیط ها و حیات وحش بی همتا مشهور و محبوب شده اند. اکوتوریسم در اواسط دهه ۱۹۸۰ میلادی ، به عنوان بخشی از گردشگری علایق ویژه ، در پاسخ به افزایش علاقه ی مردم به مسایل محیطی ظهور کرد. این بخش اکنون سریع ترین نرخ رشد را در صنعت گردشگری دارد و براساس آمار جامعه بین المللی اکوتوریسم ، سرعت رشد ان سه برابر نرخ رشد سایر بخش های گردشگری است (TIES،۲۰۰۶) با این حال ،این شکل از گردشگری ،علی رغم رشد اخیرش ،پدیده ای نوین نیست زیرا کاشفان و ماجراجویان نخستین، رغبت فراوانی برای دیدن گونه های جانوری و گیاهی و محیط های کشف نشده داشتند. از دهه ۱۹۸۰ میلادی ، علاقه ی فعالان صنعت ،مشتریان و جامعه ی دانشگاهی به اکوتوریسم به شدت افزایش یافت و در سال ۲۰۰۱ میلادی ،دیوید فنل بیش از ۸۰ تعریف متفاوت از این اصطلاح را از منابع دانشگاهی و صنعت گرد آوری کرد (فنل،۲۰۰۱)۰ علی رغم فراوانی تعاریف و رویکردهای موجود به اکوتوریسم ،نویسندگان عموما از ۵ اصل اساسی به عنوان مبنای مفهوم اکوتوریسم نام می برند.

(۵ اصل اکوتوریسم) طبیعت – محور اکوتوریسم به محیطی طبیعی وابسته است، این محیط طبیعی برای توسعه این بخش ، حیاتی است.

پایدار از لحاظ بوم شناختی تمام اَشکال اکوتوریسم باید از حیث بوم شناختی پایدار باشند و در محیطی طبیعی انجام شوند. البته این کار از فعالیتی به فعالیت دیگر متغیر است.

آموزنده از حیث محیطی اموزش و تفسیر محیط زیست جزء ویژگی های متمایز و اساسی اکوتوریسم است. اکوتوریست ها انتظار دارند درباره چگونگی حفاظت از محیط زیست آموزش ببینند.

سودآور برای جامعه محلی طرح های اکوتوریسم باید با مشارکت جامعه محلی انجام شوند تا از این طریق اجتماع و محیط زیست سود برده و کیفیت تجربه گردشگران نیز بهبود یابد.

رضایت بخش برای گردشگران پایداری آینده صنعت اکوتوریسم به رضایت بازدیدکننده از تجربه و همچنین تأمین ایمنی او بستگی دارد. تمام طرح های توسعه اکوتوریسم باید به این ۵ اصل پایبند باشند. البته ، در عمل با توجه به “سخت” یا “نرم” بودن نوع فعالیت ،میزان تأکید نیز تغییر می کند. گروه های کوچک به انجام گونه های سخت اکوتوریسم مبادرت می ورزند؛ آنها برای مدتی طولانی در محیط های دورافتاده می مانند و معمولا سراغ فعالیت هایی می روند که از لحاظ جسمی و روانی دشوار هستند. اکوتوریست های سخت انتظار وجود زیر ساخت های گردشگری را ندارند و عموماً خود اتکا هستند. بالعکس ، اکوتوریسم نرم به گردشگری انبوه نزدیک تر است. سفرهای کوتاه ، فعالیت های غیر چالشی ،و محیطی نسبتا راحت با تسهیلات حمایتی از ویژگی های اکوتوریسم نرم است. بنابراین، پیوستار، حاصل، از گونه های سخت اکوتوریسم به گونه های نرم و از تجربه عمیق و درگیر به سمت تماس های سطحی و منفعل تر حرکت می کند. صنعت اکوتوریسم از ۳ بخش وسیع تشکیل شده است: تور گردانان، اقامت گاه های زیست محیطی، و جاذبه های اکوتوریستی(ویور،۲۰۰۶) در حوزه تورگردانی، افزایش قابل توجهی در تدارک تورهای اکوتوریستی حاصل شده است. تور گردانان باید به ۵ اصل بالا متعهد باشند و یکی از مجموعه قوانین رفتاری که منحصرا برای اکوتوریسم تدوین شده است را راهنمای عمل خویش قرار دهند. در سالهای اخیر محبوبیت اقامت گاه های زیست محیطی نیز افزایش یافته است. این مکان ها از حیث راحتی دارای سطوح متفاوتی هستند و عموما در مجاورت محیط های حفاظت شده قرار دارند و به سبک و با مصالح محلی ساخته می شوند و از ساختمان ها و فناوری های سبز بهره می گیرند. این اقامت گاه ها معمولا در مالکیت اجتماعات و کارافرینان محلی هستند. جاذبه های اکوتوریستی برای تسهیل دسترسی گردشگران به محیط های حفاظت شده توسعه یافته اند؛ این جاذبه ها در بین اکوتوریست های طرف نرم تر پیوستار از محبوبیت بالایی برخوردارند. نمونه ای از این جاذبه های اکوتوریستی مسیرهای بالای درختان است که به بازدیدکنندگان امکان می دهند تا جنگل های بارانی را بدون فرسایش سطح جنگل تجربه کنند. تناقض اکوتوریسم ریشه در این حقیقت دارد که با محبوبیت تر و عمومی تر شدن آن ، عرضه اش نیز مشکل تر می شود۰ باید توجه داشت که در بطن اکوتوریسم، توسعه کوچک مقیاس و تورهای کوچک قرار دارند. هرچند با رشد اکوتوریسم دست یابی به این اهداف دشوار می شود ولی غیرممکن نیست.

۱


گفتگو

  1. etedal  شنبه, ۱۷ مرداد ۱۳۹۴

    سلام خسته نباشید لطفاً درباره ی صنعت اکوتوریسم و جاذبه های اکوتوریستی هم مطلب بذارید…

    سپاااااس

Show Buttons
Share On Facebook
Share On Twitter
Share On Google Plus
Share On Linkedin
Share On Youtube
Hide Buttons