نوشته ها

تاریخچه توریسم

ارسال شده توسط :

تاریخچه توریسم

(( تاریخچه توریسم ))

کلمات توریسم و توریست اولین بار توسط شورای جامعه ملل با هدف اراده یک تعریف شناخته شده بین المللی از این واژه ها در سال ۱۹۳۷ میلادی به صورت رسمی استفاده شدند. کلمه « تور » از قرن شانزدهم تا هجدهم میلادی هنگامی که « گرند تور اروپا » بخشی از برنامه تربیتی اشراف زادگان تحصیل کرده، ثروتمندان و مردان با فرهنگ اروپایی خصوصاً نجیب زادگان انگلیسی بود، که به وسیله همگان پذیرفته شده بود. تور های بزرگ به ویژه برای جوانانی که قصد تکمیل تحصیلات خود را داشتند برگزار می شد. در قرن هجدهم دانشجویانی از دانشگاه انگلیسی آکسفورد و کمبریج ( آکسبریج ) برای کسب دانش در زمینه های هنر، فرهنگ و ریشه های مدنیت غربی به کشور های فرانسه و ایتالیا سفر می کردند. آنها با برخورداری از بودجه های تقریباً نامحدود و ارتباطات اشرافی خود، ماه ها و یا سال ها در کشور مقصد سکنی می گزینند و در این مدت به تکمیل هنر نقاشی، کسب مهارت در زبان های دیگر و آشنایی با بخش های دیگر اروپا می پرداختند. اشراف زادگان انگلیسی بیش از دیگران راغب به انجام تور بزرگ بودند و از فرصتی برای جمع آوری گنجینه های هنری از سراسر اروپا استفاده می کردند نت آنها را به مجموعه های خود اضافه کنند با این وجود در آن زمان هر چند توریسم بیشتر در طبقات بالای اجتماع و مردم تحصیل کرده دیده می شد، اما در اصل حرکتی فرهنگی محسوب می گردید. گرچه اولین شرکت مسافرتی به نام کاکس و کینگز در سال ۱۷۸۵ میلادی در انگلستان به وجود آمد و تا کنون نیز به کار خود ادامه داده است اما توریسم به معنای کنونی آن تا قرن نوزدهم پیشرفتی نداشت. سفر های تفریحی به دلایل اجتماعی ساخته و پرداخته انگلیسی ها بود. انگلستان اولین کشور اروپایی بود که صنعتی شد و جامعه صنعتی اولین جامعه ای بود که زمانی را برای تفریح به طبقه متوسط جدیدی که جمعیت آنها در حال افزایش بود عرضه کرد. سفر تفریحی به عنوان شاخه ای از توریسم فرهنگی و بخشی از توریسم فرهنگی و بخشی از توریسم مرتبط با تندرستی گسترش یافت. مردم کم کم شروع به گذراندن زمستان در آب و هوای گرم تر کردند و از مکان هایی مانند چشمه های آب معدنی که برای سلامتی مفید هستند بازدید کردند. آموختن زبان های مختلف و بهبود وضعیت اقتصادی عواملی بودند که در توسعه توریسم جمعی مؤثر بودند. افزایش سرعت راه آهن نیز به مفهوم پیشرفت آرام صنعت توریسم در سطح بین المللی بود. دیدگاه ویژه ای وجود که ریشه توریسم بین المللی را در تاریخ استعمار و وابستگی کشور ها جستجو می کند. طبق این دیدگاه، اساس و بنیان رابطه بین کشور های توسعه یافته و در حال توسعه امروزی، معلول روابط استعماری است. همچنانکه به گفته برخی پژوهشگران در اوایل قرن نوزدهم میلادی، مفهوم توریسم بیشتر بر مناطق جدید، شکار و تجارت در مستعمرات معطوف بوده است و علت آن بیگانگی استعمار گران با سرزمین ها، منابع طبیعی، ویژگی های قومی، نژادی، طبقاتی و جنسیتی مناطق مستعمره بوده است. این شکل از توریسم و منافع حاصل از آن، توسط نیروهای استعمار گر، کارگزاران تور ها، صاحبان کشتی های بخار و خطوط آهن داخلی، حمایت و کنترل می شد. در این حالت، توریسم، به معنای استخراج منابع طبیعی همچون عاج قبل و پوست جانوران بومی، با هدف کسب و نگهداری ثروت استعمارگران تلقی می شد. توسعه توریسم به صورت انبوه که در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی روی داد، باعث شد تا طبقه متوسط جوامع در حال توسعه آن زمان با اهداف تفریحی و ماجراجویانه به حوزه توریسم وارد شوند، اما حتی این شکل جدید از توریسم نیز به طرز گسترده ای به بهره برداری از طبیعت مناطق بیگانه تمایل داشت. « توریسم طبیعت» و توریسم های مختلف پیاده روی نمونه هایی از این مورد هستند. ریشه انگلیسی در نام بسیاری از مکان های توریستی اروپایی دیده می شود، هتل بریستول، هتل کارلتون یا هتل مجستیک مواردی هستند که نشان از تسلط و نفوذ مشتریان سابق انگلیسی دارند. حتی ورزش های زمستانی در واقع به عنوان فعالیت های تفریحی و نه روشی برای جابه جایی، توسط طبقات خوش گذران انگلیسی ابداع شدند. این توریست های انگلیسی بودند که ورزش هایی زمستانی را در روستایی در سویس به نام زرمات ابداع کردند. امروزه دهکده روستایی زرمات در مجاورت کوهستان « ماترهورن » یکی از مهم ترین مراکز اسکی و کوهنوردی در دنیا به شمار می رود. تا قبل از اینکه اولین توریست ها وارد این دهکده شوند شغل اصلی روستاییان کشاورزی بود و دیدگاه آن ها این بود که بهترین کار در زمستان ماندن در خانه و ساختن ساعت های دیوار کوب یا اشیاء مکانیکی دیگر است. در طول سال های ۱۸۳۰ تا ۱۸۶۰ میلادی رقابت سختی بین کوهنوردان کشور های مختلف برای فتح قله ماترهون – که طی سال های متمادی غیر قابل صعود شناخته می شد – در گرفت و به همین سبب رفت و آمد های توریستی به این منطقه آغاز شد. اولین هتل در این منطقه در سال ۱۸۳۸ میلادی توسط دکتر جوزف لوبر به نام ادوارد ویمپر پس از چندین صعود نافرجام از جهات مختلف کوهستان، متوجه شد که بهترین مسیر برای صعود مسیری است که از دهکده زرمات آغاز می شود و سر انجام نیز از همین مسیر موفق به فتح قله شد و این سرآغازی بود برای بیش از پیش دهکده زرمات، احداث هتل های مجهز سبب شد تا مسافران ثروتمند نیز به مسافرت به این منطقه علاقمند شوند و چهره منطقه از حالت یک روستای فقیر کشاورز نشین به یک منطقه توریستی پر رونق بکلی دگرگون شود. ورزش سازماندهی شده، پیش از راه یافتن به کشور های دیگر، در انگلستان به تکامل رسیده بود. واژگان ورزشی شاهد این امر هستند. راگبی، فوتبال و بوکس همه ورزش های انگلیسی هستند. تنیس که در اصل یک ورزش فرانسوی است توسط یک انگلیسی تدوین شد و به صورت رسمی به اجرا درآمد. اولین مسابقه قهرمانی تنیس را نیز انگلیسی ها در قرن ۱۹ میلادی ویمبلدون برگزار کردند. ورزش های زمستانی نیز پاسخی طبیعی به طبقه ای بود که خواستار تفریح و سرگرمی در سرد ترین فصل سال بودند. توریست به شکل امروزی آن از یک رویداد اتفاقی که در سال ۱۸۴۱ میلادی توسط توماس کوک انگلیسی روی داد آغاز شد. او یک سفر با قطار به مسافت ۲۲ مایل را برای پانصد و بیست نفر از هواداران قانون منع استعمال مشروبات الکلی برنامه ریزی کرد. او اولین فردی بود که بلیط ها را به صورت عمده و ارزان خریداری کرد و به اشخاص دیگری با قیمت گران تر فروخت. این تجربه موفقیت آمیز بود و پس از پایان برنامه سفر، همه مسافران راضی و خشنود بودند. پس از آن ایده های دیگری هم به ذهن توماس کوک رسید و متوجه پتانسیل تجاری پنهان در این کار شد. او فهمید که می توان این کار را به عنوان شغل ادامه دهد و بدینسان به اولین برگزار کننده تورهای رسمی تبدیل شد. وی در سال ۱۸۴۵ میلادی یک دفتر راهنمای گردشگری را پایه ریزی کرد و بسته های مسافرتی را که شامل بلیط رزرو هتل، برنامه های گردشی، نیروی محافظ ( در صورت نیاز ) و غذا بود را برای تعطیلات آخر هفته و آخر سال طراحی کرد. او مبدع شکل اولیه ای از کارت اعتباری است که مشکل حمل پول نقد در طول زمان مسافرت را تا حد زیادی حل می کرد. به زودی دیگران نیز از وی پیروی کردند و نتیجه این شد که در اوایل دوران سلطنت ملکه ویکتوریا صنعت توریسم به سرعت توسعه یافت. این حرکت توسط طبقه متوسط در حال رشد حمایت شد، زیرا افراد می توانستند مرخصی کاری بگیرند و استطاعت مالی مسافرت را داشتند و حتی می توانستند مدت زمانی را در پانسیون ها بمانند.

برخی از کشور ها مفهوم مسافرت بدون مرز را بین ملت خود گسترش داده اند. مثال بارز این مورد ژاپن است. این کشور کوچک با ۱۲۰ میلیون جمعیت هر ساله حدود ۱۷ میلیون توریست را به خارج از کشور می فرستد. یعنی حدود ۵/۱ نفر به ازای هر ۱۰ نفر. نکته جالب اینجاست که دولت ژاپن آن را روشی برای متعادل کردن مازاد تجاری خود با دیگر کشور ها می داند و به عنوان مثال دولتی که تعادل تجاری نا متناسبی با ژاپن دارد می تواند از طریق کسب پول هایی که توریست های ژاپنی به کشورش می پردازند فاصله تجاری خود را تا حدی متعادل کند. شهروندان امریکایی هر ساله بالای ۵۵ میلیون سفر به کشور های خارجی را به نام خود به ثبت می رسانند و این در حالی است که جمعیت کل این کشور ۲۸۰ میلیون نفر است. مسافرت داخلی نیز یک بخش حیاتی از زندگی امریکایی ها، اروپایی ها و ژاپنی ها محسوب می شود.

۰


نوشتن یک نظر

Show Buttons
Share On Facebook
Share On Twitter
Share On Google Plus
Share On Linkedin
Share On Youtube
Hide Buttons