نوشته ها

سمنان و مهدیشهر دو شهرستان با دو نمای کاملا متفاوت

ارسال شده توسط :

سمنان و مهدیشهر دو شهرستان با دو نمای کاملا متفاوت

(( تغییر دما و جاذبه های طبیعی تنها با طی ۱۶ کیلومتر مسافت ))

با طی کمتر از ۲۰ دقیقه مسیر از سمنان تا مهدیشهر می‌ توانید دو مکان با آب و هوا و طبیعت متفاوت را تجربه کنید، به طوری که حتی می‌توانید شاهد اختلاف دمای قابل توجه باشید. این بخشی از شگفتی های استان چهار فصل سمنان است. جدای از تاریخ کهن و فرهنگ غنی این استان، جاذبه‌های طبیعی آن بسیار قابل توجه است و کمتر کسی است که تا به حال نام “شهمیرزاد” به گوشش نخورده باشد. درختان سر به فلک کشیده، مناظر کوهستانی زیبا و طبیعت بکر بخشی از جاذبه‌های طبیعی شهرستان مهدیشهر است و در همسایگی این شهرستان، در مرکز استان سمنان می‌توانید از دیدن جاذبه های کویری لذت ببرید.

سمنان:

شهرستان سمنان مرکز استان سمنان است. این شهرستان در ۲۰۵ کیلومتری شرق تهران و برسر راه تهران به خراسان واقع شده است. از جمله جاذبه‌های طبیعی سمنان می توان به منطقه پیغمبران، آهوان و از همه مهمتر کویر زیبا اشاره کرد.

پیغمبران؛ طبیعت زیبا و آرامگاه فرزندان نوح پیغمبر:

در شمال شرق شهر سمنان منطقه زیارتی و سیاحتی «پیغمبران » قرار دارد. مقبره پیغمبران در قله کوهی به همین نام در ۲۱ کیلومتری از جاده اصلی تهران – مشهد ، در نزدیکی سمنان واقع شده است. بر اساس اطلاعات موجود، در این مقبره ، «سام » و «لام » از فرزندان نوح پیغمبر مدفون هستند. آب و هوای معتدل و پوشش گیاهی و جانوری منطقه، جاذبه زیارتی منطقه را به عنوان محور گردشگری آن تکمیل می‌کند.

آهوان؛ بیا بریم دشت:

آهوان منطقه‌ای است که از حدود ۳۰ کیلومتری شرق سمنان و ۸۷ کیلومتری غرب دامغان شروع و تا انتهای منطقه کوهستانی ادامه دارد. این منطقه در زمستان سرد و در تابستان معتدل و ییلاقی است. در اطراف آهوان چند روستای پایکوهی معروف به «کلاته » وجود دارد که به دلیل وجود باغ‌ها، کشتزارهای مختلف و استخرهای آبیاری، مناظر زیبایی را خلق می‌کند در کنار جاذبه های طبیعی ، اهمیت گردشگری منطقه به دلیل وجود دو کاروانسرا یا رباط تاریخی به نام رباط سنگی انوشیروانی و کاروانسرای شاه عباسی است.

کویر سمنان ؛ طنین صدای سکوت:

چنانچه قصد تجربه سفر به کویر و شنیدن صدای سکوت را دارید، سری به کویر سمنان بزنید .کویر شور آب در جنوب شرقی شهرستان سمنان، قرار دارد. این منطقه دارای پوشش گیاهی بسیار اندک است. در حاشیه رود شور آب که از دل این منطقه می‌گذرد، رملهای ماسه ای قابل مشاهده است آب رودخانه شور آب در این نقطه کاملاً اشباع شده از نمک است. آب رودخانه شوراب همانند دوغاب گچ در مسیل جریان دارد. در کناره‌ های رودخانه نیز لایه ضخیمی از نهشته های نمکی، سطحی صاف و صیقلی و سفید رنگ را بوجود آورده است. کویر دلازیان نیز در شمال کویر مرکزی ایران (دشت کویر) و جنوب روستای دلازیان قرار دارد. روستای دلازیان در ۸ کیلومتری جنوب سمنان در سوی دیگر خط راه‌ آهن تهران – مشهد و پس از روستاهای خیرآباد و رکن ‌آباد واقع شده است. در قسمت عمده کویر پوشش گیاهی بسیار ضعیف و عمدتا گیاهان خشکی پسند و شور پسند قابل مشاهده است. این کویر محل تلاقی رودخانه شور آب سمنان و رودخانه گیناب است که پس از عبور از دشت سمنان در این منطقه به یکدیگر می پیوندند. بدلیل وجود این ۲ رودخانه فصلی، زمینهای باتلاقی به وفور در این کویر قابل مشاهده هستند. در حاشیه باتلاقها گنبدهای نمکی قرار دارند.

معدن گوگرد یکی از پنج معدن با خلوص بالای گوگرد در خاورمیانه:

معدن گوگرد در ۳۰ کیلومتری جنوب سمنان، بعد از روستای دلازیان واقع است. این معدن از دوره صفویه به ‌شکل غیررسمی و در دوران قاجار و پهلوی به ‌طور رسمی مورد بهره ‌برداری قرار می ‌گرفته و در اطراف این معدن نیز بناهایی برای اسکان افراد، انبار محصولات و کوره‌های ذوب وجود دارد. در زمان بهره‌ برداری از معدن در دوران قاجار و پهلوی، گوگرد استخراج و برای مصارف دارویی، کشاورزی و صنعتی به کارگاه‌ها، کارخانجات و سایر تأسیسات خارج از شهر سمنان منتقل می‌شده است. این معدن پس از ثبت در فهرست آثار ملی کشور در سال گذشته، به مکانی برای بازدید گردشگران مبدل شده است. از شواهد و آثار و سفال به دست آمده بر روی تپه‌ و محوطه‌ تاریخی معدن گوگرد می‌توان به قدمت معدن پی برد به طوری که در این محوطه آثار و نمونه‌های ابزار سنگی تراش خورده یافت می‌شود که قدمت این محوطه تاریخی را می‌توان همزمان با «تپه‌های تاریخی میرک و دلازیان»در نظر گرفت. بر اساس یافته های باستان شناسان احتمال حیات انسان های نئاندِرتال در تپه‌های تاریخی میرک و دلازیان که در نزدیکی این معدن قرار دارند، وجود دارد. سفال‌های لعاب‌دار آبی نیز در قسمت‌های مختلف محوطه معدن به چشم می‌خورد که مربوط به دوره قاجار و بعد از آن است. این معدن علاوه بر ارزش تاریخی، جزء پنج معدن گوگرد خاورمیانه است که خلوص بالایی دارد. معدن گوگرد سمنان به شماره ۳۱۱۴۱ در فهرست میراث ملی به ثبت رسیده است.

مهدیشهر:

سابقه تاریخی مهدیشهر به پیش از اسلام و حتی زمان سلسله‌های پیشدادی می‌رسد و از گذشته به عنوان “سنگسر” معروف است. این شهرستان از سمت جنوب به شهرستان سمنان، از سمت شمال به شهرستان ساری (مازندران)، از سمت مغرب به شهرستان فیروزکوه (تهران ) و از سمت مشرق به شهرستان دامغان ارتباط دارد.

شهمیرزاد؛ جاذبه های طبیعی فراوان با بزرگترین باغ گردوی جهان:

شهمیرزاد از شهرهای زیبا و خنک شهرستان مهدیشهر است که سالانه هزاران گردشگر را برای بازدید از مناظر زیبا و درختان سر به فلک کشیده به این شهر می کشاند. این شهر دارای جاذبه های طبیعی بسیار زیبا و محصولات متنوع کشاورزی و … است که برخی از این محصولات مانند گردو و آلو دارای اهمیت صاداراتی و شهرت بین المللی هستند. بزرگ ترین باغ گردوی جهان با وسعت ۷۰۰ هکتار نیز در این شهر واقع شده است. بناهای تاریخی مانند “شیر قلعه”،” قلعه شیخی” و “دژوهل”(یکی از کانونهای مهم اسماعیلیان) بر جذابیت این منطقه افزوده است. شهمیرزاد در شش کیلومتری شمال مهدیشهر واقع شده و شهر نمونه گردشگری بین المللی است.

دربند؛ منطقه ای کوچک با جاذبه های فراوان:

«دربند» منطقه سرسبز کوچکی است که در حدفاصل مسیر مهدیشهر به شهمیرزاد واقع شده و مهمترین قابلیت گردشگری آن، آب و هوای مطبوع، طبیعت بکر و غار دربند است. موقعیت دربند و نزدیکی آن به شهر مهدیشهر، موجب شده تا این منطقه جهت توسعه شهری مورد توجه قرار گیرد. این منطقه دارای جاذبه‌های گردشگری می‌باشد که غار دربند، دیوار صخره نوردی سنگ سرسل، مناظر سرسبز و زیبا و چشمه سارهای روان نمونه‌ای از آن است. دربند علاوه بر گردشگری، از اهمیت کشاورزی نیز برخوردار است. گردو، آلو، سیب و صیفی جات گلخانه ای، از مهمترین محصولات منطقه دربند است.

غار دربند؛ ۱۴۰ میلیون سال قدمت:

غار دربند مهدیشهر با ۱۴۰ میلیون سال عمر دومین غار آهکی بزرگ در ایران است . غار دربند در ارتفاعات شمالی بین راه مهدیشهر – شهمیرزاد درست ، غرب جاده در بدنه کوه کمرد مقابل آبادی دربند واقع شده است. دهانه غار در کمرکش کوه سنگی و زیبایی به نام لهرد رو به مشرق قرار داد و دره وسیع و سرسبز دربند زیرآن گسترده شده است . مدخل ورودی به عرض ۷۵/۲ و ارتفاع آن ۳۰/۱ متر است پس از عبور از دهانه و مدخل غار، وارد دالانی به طول ۲۴ متر و عرض متوسط سه متر می شویم و این دالان به تدریج کوتاه می شود تا که به دهانه ای به ارتفاع ۸۰ سانتیمتر میرسد. پس از عبور از دهانه مذکور وارد غار میشویم . وضع داخلی غار نسبتا ساده و بدون پیچ و خم است. فضای غار به صورت تالاری بیضی شکل است به طول۹۱ متر که عریض ترین قسمت آن ۳۶ متر و بلندترین نقطه سقف آن ۲۰ متر است. ستون های بزرگ استلاگتیت و استلاگمیت و دیواره های آهکی از جاذبه های این غار است.

پرور؛ منطقه حفاظت شده با پوشش گیاهی و جانوری متنوع:

منطقه نمونه گردشگری “پرور”در ۴۶ کیلومتری شمال مهدیشهر و ۶۵ کیلومتری شمال شرقی سمنان واقع شده که به عنوان منطقه حفاظت شده “پرور” شناخته شده است. این منطقه در روستای پرور و در کوهپایه های البرز شرقی جای گرفته است. جنگلهای زیبای اورَس (سرو کوهی)، مراتع سر سبز و جنگلهای درختان پهن برگ به همراه تنوع بی نظیر حیات وحش، سیمای جذاب و بی نظیری به این منطقه بخشیده است. امامزاده سید تاج الدین، حمام و گورستان پرور از مهمترین آثار تاریخی این روستا بوده و از دیگر جاذبه های این منطقه می توان به عشایر و ییلاقات آن اشاره کرد. این منطقه شامل روستاهای پرور، کاورد، تمام، تلاجیم، فینسک و ملاده است. قلاع، تپه های باستانی، بناهای تاریخی متعدد و کاخ ابراهیم خان در ملاده از جاذبه های تاریخی مذهبی این منطقه است. چشم اندازهای طبیعی، انواع گونه های جانوری شامل خرس، گربه وحشی، خوک و کبک ، انواع گونه های مرتعی، ییلاق های متعدد و انواع گیاهان دارویی از جاذبه های گردشگری پرور است.

ملاده؛ محل استقرار کاخ ابراهیم خان:

روستای ملاده از توابع شهرستان مهدی ‌شهر در ۵۵ کیلومتری شمال شهمیرزاد واقع شده است. آب ‌و ‌هوای آن در بهار و تابستان معتدل و در زمستان سرد و پربرف است. از جاذبه های تاریخی آن می توان به خانه ابراهیم خان در روستا اشاره کرد. این مجموعه شامل دو عمارت بوده که در یک باغ مصفا ساخته شده شامل خانه ابراهیم خان در قسمت غربی و دیگری قراولخانه یا عمارت کلاه فرنگی در قسمت شمال شرق می باشد.

جنگل رود بارک؛ جایی برای قدم گذاشتن روی ابرها:

رود بارک در ۸۴ کیلومتری شمال شرق سمنان در مسیر راه شهمیرزاد به فولاد محله در شهرستان مهدیشهر و در دامنه جنوبی سلسله جبال البرز واقع شده است. این منطقه بخشی از منطقه حفاظت شده پرور است و به دلیل وجود جنگل های پهن برگ و آب و هوای خنک به ویژه در فصل تابستان مورد توجه گردشگران قرار دارد. واقع شدن این جنگل در ارتفاع باعث شده که از چشم انداز زیبایی برخوردار شود. این جنگل دارای تابستانهای خنک و دلچسب در سایه درختان سر به فلک کشیده بلوط و راش و همچنین زمستانهای برفگیر و سفیدپوش است. این منطقه به دلیل وجود گونه های گیاهی متعدد و همجواری با منطقه حفاظت شده پرور دارای گونه های متفاوت و پر اهمیت جانوری از جمله کل ،خرس قهوه ای، بز و… و پرندگانی نظیر کبک، قرقی و عقاب و کرکس است. در این جنگل نیز می توانید همانند جنگل ابر شاهرود بر روی ابرها قدم بگذارید.

چاشم؛ روستایی که بارها ارزش دیدن دارد:

روستای چاشم از توابع بخش شهمیرزاد شهرستان مهدیشهر در ۱۹ کیلومتری شمال غربی شهمیرزاد واقع شده است و در پای قله کوه “نیزوا” قرار دارد.”چاشم” روستایی پایکوهی است و آب آن از چشمه و قنات تامین می شود، مهم ترین جاذبه گردشگری این منطقه، ارتفاعات زیبا و چشم نواز نیزوا، وجود امکان تفریح زمستانی در منطقه، چشمه روزیه، وجود تپه های باستانی، امامزاده ها و … است.

در جزین؛ شهر یاقوت سرخ:

     در جزین یا در گزین یکی از شهرهای شهرستان مهدیشهر است. این شهر بخاطر عبور آب چشمه گل رودبار و داشتن چند قنات از آبادانی خوبی برخوردار است و زمینه‌های توسعه کمی و کیفی را دارا است. برخی از میوه‌ جات آن مانند زردآلو و انار مشهور است. در جزین در استان به انارستان های پربار و سرسبز معروف و به شهر یاقوت سرخ کویر شهرت دارد.

شیرقلعه شهمیرزاد؛ پناهگاه اسماعیلیان:

آثار این قلعه تاریخی در سه کیلومتری شمال غرب شهمیرزاد و در دره شیخ چشمه سر بر فراز کوهی بلند و مرتفع قرار دارد که به نام قلعه شیخ چشمه سر معروف است. تاریخ بنای قلعه به پیش از تاریخ می‌رسد. هرچند مانند بیشتر قلعه های ایران مدتی پناهگاه اسماعیلیان در قرن ۶و۷ هجری بوده است. این قلعه دارای طرحی منظم نیست و بالطبع در پستی و بلندی های کوه ساخته شده است. در چهار گوشه قلعه چهار برج مدور دیده می شود. در ساخت دژ از سنگهای صخره ای همان کوه استفاده شده . در ورودی قلعه از سمت جنوب بوده که امروزه بصورت مدخل بسیار کوتاهی از قلعه سنگهای صاف و کوچک دیده می‌شود.

کافرقلعه ؛ بنا شده در پیش از اسلام:

در جنوب شهر تاریخی مهدیشهر برروی قله کوه آثار قلعه ای بسیار کهن که از سنگ ، گچ و ساروج دیده میشود. این قلعه که مربوط به ایرانیان قبل از اسلام بوده کافر یا قلعه گبرها نام دارد. این قلعه تاریخی مانند قلعه های دیگر کومش در سیر ادوار تاریخ مورد استفاده اقوام و طوایف مختلف قرار گرفته است . فرقه باطنیان (اسماعلیان ایران ) از این قلعه به عنوان یک پناهگاه مهم استفاده کرده اند.

 

۰


نوشتن یک نظر

Show Buttons
Share On Facebook
Share On Twitter
Share On Google Plus
Share On Linkedin
Share On Youtube
Hide Buttons