نوشته ها

مدل اکولوژیکی گردشگری

ارسال شده توسط :

مدل اکولوژیکی گردشگری

(( مدل اکولوژیکی گردشگری ))

کاربری گردشگری در محیط بسته و باز توسط گردشگران(چه داخلی و چه خارجی) دنبال می شود. ارزیابی مکان مناسب برای آن دسته از گردشگران که در محیط ها بسته به سرگرمی می پردازند تابع مدل اکولوژیکی توسعه شهری است. به عبارت دیگر، معیار انتخاب مکان برای محیط هایی بسته و ساخته شده ای که اختصاص به تفریحات در فضای بسته دارد همانند اکولوژیکی توسعه شهری است.

در محیط های باز، گردشگران به سرگرمی ها متعددی رو می آورند که تمامی این گونه تفریحات و با سرگرمی ها تحت عنوان تفرج و یا گشت و گذار مطرح می شوند.

انوع تفرج معمول در ایران و یا جهان از نظر میزان توسعه مورد نظر برای اجرای تفرج در محیط زیست/ سرزمین باز به دو دسته گروه بندی می گردند:

۱- تفرج متمرکز: شامل آن دسته از تفرج هاست که نیاز به توسعه دارند مانند شنا، اسکی، خورگشت ، اردو زدن، دوچرخه رانی، و بازدید آثار فرهنگی.

۲- تفرج گسترده: شامل آن دسته از تفرجهاست که نیاز به توسعه ندارند، مانند کوه نوردی و شکار، یا به توسعه اندک نیاز دارند، مانند ماهیگیری، صحرا گردشی، اسب سواری و تماشای جانوران در طبیعت.

۳- بنابراین مدل اکولوژیکی توریسم برای تفرج متمرکز و تفرج گسترده ساخته شده است که به طور جداگانه ارایه می گردند.

مدل اکولوژکی تفرج متمرکز

طیقه یک

– اقلیم آب و هوا: میانگین دما در فصل استفاده تابستانه و بهار۲۵-۲۱ درجه سانتیگراد. تعداد روزهای آفتابی در ماه در فصل استفاده بهار و تابستانه بیش از۱۵روز در ماه.

– آب: ۲۰تا۱۵۰لیتر در روزبرای هر نفر

– جهت جغرافیایی: شرقی(تابستانه) جنوبی(زمستانه)

– بافت خاک: لومی

– شرایط زهکشی خاک: کامل

– حاصلخیزی خاک: متوسط تا خوب

– ساختمان خاک: نیمه تحول یافته تا تحول یافته با دانه بندی متوسط

– عمق خاک:’ عمیق

– سنگ مادر: گرانیت، تپه های ماسهای(اقلیم مرطوب)، روانه های بازآلت، آبرفتی (آبرفت ای فلات قاره)

– تراکم درختان: ۸۰تا۴۰درصد

– ترکیب گونه ای: بیشتر از تک لپه ایها

طبقه دو

– اقلیم و آب و هوا: میانگین دما در فصل تابستانه و بهار۳۰- ۲۱درجه سانتیگراد. تعداد روزهای آفتابی در ماه در فصل استفاده بهار و تابستانه بیش از ۱۵-۷روز در ماه.

– آب: ۴۰- ۱۲لیتر در روز برای هر نفر

– درصد شیب: ۱۵- ۵

– جهت جغرافیایی: شمالی(تابستانه)- غربی(زمستانه)

– بافت خاک: شنی، لومی رسی، رسی لومی، لومی رسی

– شرایط زهکشی خاک: فقیر تا متوسط

– ساختمان خاک: نیمه تحول یافته با دانه بندی نیمه متوسط تا درشت

– عمق خاک: متوسط تاعمیق

– سنگ مادر: ماسه سنگ، سنگ آهک، توفهای شکافدار، روانه های بین چینه ای، شیست، لس، دشتهای سیلابی، مخروط افکنه و آبرفت های دره ساز

– تراکم درختان: ۴۰- ۲۰درصد

– ترکیب گونه ای: بیشتر از تک لپه ای ها و دولپه ای ها با ترکیب تقریباً برابر

نامناسب:

– آب: کمتر از۵ لیتر در روز برای هر نفر

– درصد شیب: بیش از ۱۵ جهت جغرافیایی: جنوبی و غربی( تابستانه و بهاره)، شرقی و شمالی(زمستانه)

– بافت خاک: رسی سنگین- خاک هیدرومرف

– شرایط زهکشی خاک: ناقص

– حاصلخیزی خاک: خیلی فقیر

– ساختمان خاک: کم تا زیاد

– تراکم درختان: بیش از۸۰درصد

– ترکیب گونه ای: درصد بیشتر دولپه ایها یا گیاهان خشبی یا بوته ای چوبی و خاردار، یا گیاهان کند رشد.

تفرج گسترده

طبقه یک

– اقلیم و آب و هوا: همانند تفرج متمرکز(طبقه یک)

– آب: ۱۲- ۵ در روز برای هر نفر

– درصد شیب: صفرتا۲۵

– شرایط خاک و سنگ: همانند تفرج متمرکز طبقه یک(فقط برای پیاده روها و مالروها اهمیت دارد و در غیر این صورت پارامتر خاک چندان اهمیتی برای اجرای تفرج گسترده ندارد).

– سایر پارامترها: چندان اهمیتی ندارند.

طبقه دو

– اقلیم و آب و هوا: همانند تفرج متمرکز(طبقه۲)

– آب: حدود۵لیتر

– درصد شیب:۲۵ تا ۵۰

– شرایط خاک سنگ: همانند تفرج متمرکز طبقه دو( فقط برای پیاده روه و مالروها اهمیت دارد. در غیر اینصورت پارامتر خاک چندان اهمیتی برای اجرای تفرج گسترده ندارد.)

– سایر پارامترها: چندان اهمیتی ندارند.

نامناسب:

– درصد شیب: بیش از ۵۰درصد(به استثنای کوهنوردی)

– برای ارزیابی توان اکولوژیکی محیط زیست برای توریسم، تمامی پارامترها یاد شده درمدل اکولوژیکی هموزن نیستند اولویت پارامترها بر حسب اهمیت به ترتیب عبارت است از:

شیب ۲- سنگ و خاک ۳- جهت جغرافیایی ۴- آب ۵- گیاه ۶- اقلیم و آب و هوا.

 

۰


نوشتن یک نظر

Show Buttons
Share On Facebook
Share On Twitter
Share On Google Plus
Share On Linkedin
Share On Youtube
Hide Buttons