نوشته ها

کشف شواهد زندگی انسان نئاندرتال در میرک سمنان

ارسال شده توسط :

کشف شواهد زندگی انسان نئاندرتال در میرک سمنان

(( میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان سمنان))

سرپرست هیأت کاوش در محوطه پارینه سنگی میرک از کشف شواهد زندگی انسان نئاندرتال در میرک سمنان خبر داد. به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان سمنان،«حامد وحدتی‌نسب» اظهار داشت: نخستین فصل از کاوش در محوطه پارینه سنگی میرک درجنوب سمنان نشان دهنده ویژگی های سنتهای رایج تراشه‌برداری در پارینه سنگی میانی است که این امر انتساب آنرا به نوعی از انسان منقرض شده بنام انسان نئاندرتال قوت می‌بخشد. وی مهمترین اهداف اولیه این کاوش را دستیابی به عمق لایه‌های استقراری انسانی، تبیین آب و هوای دیرین منطقه و ارائه گاهنگاری مطلق برای استقرارهای انسانی اعلام کرد. وی با بیان اینکه نتایج به دست آمده از این کاوش، راه را برای دستیابی به تمامی اهداف یاد شده همواره کرد گفت: بر این اساس روشن شد که برخلاف برخی گمانه زنی‌های غیرکارشناسانه، پراکنش دست افزارهای محوطه میرک امری سطحی نیست. وحدتی نسب تصریح کرد: در این کاوش استقرارهای انسانی به وضوح در اعماق سه و پنج متری از سطح فعلی شناسایی شد و لایه استقراری که در سه متری زیر زمین واقع شده است در این فصل در چندین مربع یک متر در یک متر مورد کاوش روشمند باستان شناسی پارینه سنگی قرار گرفت.

 

 

  • میرک روزگاری مرطوب و نیمه جنگلی بوده است

 

وی گفت: یافته‌های رسوبی به وضوح نشان می‌دهد که محوطه کویری میرک روزگاری محیطی مرطوب و چه بسا به شکل تالاب یا نیمه جنگلی بوده است. این باستان شناس افزود: یافته‌های به دست آمده از لایه‌های استقراری قرارگرفته در عمق سه متری زیرزمین به طور مشخص دارای تمامی ویژگی‌های سنت‌های رایج تراشه برداری در پارینه سنگی میانی بوده (فراوانی تکنیک ساخت لوآلوآ) و این امر انتساب آنرا به نوعی از انسان منقرض شده بنام انسان نئاندرتال قوت می‌بخشد. سرپرست هیأت کاوش در محوطه پارینه سنگی میرک خاطر نشان ساخت: از دیگر دستاوردهای درخور توجه این کاوش می‌توان به دستیابی به توالی‌های اقلیمی بر اساس جنس رسوبات اشاره کرد . وی افزود: با مطالعه دیواره باز شده از نوک تپه تا عمق سه متری از سطح زمین توالی‌های رسوباتی که در محیط‌های خشک و مرطوب شکل می‌گیرند مشخص شد.

 

 

  • کشف بقایای گوزن و گاومیش در میرک

 

وی گفت:پس از پایان فصل نخست کاوش در تپه شماره هشت محوطه میرک، نمونه‌برداری‌های دقیق برای تکمیل بازسازی اقلیمی شمال کویر مرکزی و همچنین سن یابی شامل نمونه‌برداری رسوب شناسی، نمونه‌برداری گرده، نمونه برداری میکرومورفولوژی و نمونه برداری برای تعیین قدمت لایه های رسوبی و استقراری با استفاده از روش OSLانجام گرفت. این باستان شناس افزود: در حین کاوش تعداد قابل ملاحظه ای دست افزار سنگی از کاوش در لایه های برجای باستانی و قطعات استخوان جانوری به دست آمد. سرپرست هیأت کاوش در محوطه پارینه سنگی میرک تصریح کرد :در کنار موارد یاد شده برای نخستین بار از تکنیک ژئومغناطیس برای ردیابی رسوبات دوران مرطوب در لایه های زیرین محوطه استفاده شد. وی اظهار داشت: در این طرح که با همکاری کوروش محمدخانی انجام گرفت مشخص شد که می توان با استفاده از این روش غیر مخرب به ردیابی لایه های رسوبی متفاوت در بستره محوطه پرداخت، این در حالی است که استفاده از این تکنیک تاکنون تنها برای ردیابی بناها و سازه های معماری رایج بوده است.وحدتی نسب با اشاره به اینکه میرک نخستین محوطه استقراری پارینه سنگی روباز در ایران است که مورد کاوش قرار گرفته است، اظهار داشت: در این کاوش سعی بر آن بوده تا با انجام تمامی آزمایشات تکمیلی تصویری روشن از قدمت حضور و وضعیت اقلیمی محوطه میرک ارائه شود.

 

 

  • میرک شاخصی برای ارائه گاهنگاری دیگر محوطه های حاشیه شمالی کویر مرکزی

 

وی گفت: گاهنگاری مطلق لایه‌های استقراری در کنار بازسازی اقلیمی ۱۰۰ هزار سال گذشته حاشیه شمالی کویر مرکزی راه را برای انجام دیگر تحقیقات در ادوار پارینه سنگی این محدوده مهم جغرافیایی هموار ساخته و اجازه خواهد داد تا محوطه میرک همچون شاخصی برای ارائه گاهنگاری برای دیگر محوطه ها در حاشیه شمالی کویر مرکزی بکار گرفته شود. به گفته وحدتی نسب بر همین اساس، کار بر روی نمونه‌های رسوب شناسی، گرده، Micromorphology و OSL در مرکز ملی علوم کشور فرانسه (CNRS) و پژوهش بر روی دست افزارهای سنگی و بقایای جانوری توسط محققین ایرانی انجام خواهد گرفت.

 

وی با اشاره به اینکه نمونه های یاد شده به همراه همکاران فرانسوی این کاوش (دکتر ژیل بریون و دکتر گیوم ژامه) از مرکز ملی علوم فرانسه به این مرکز انتقال داده شد است اظهار امیدواری کرد: با اتمام مطالعات آزمایشگاهی تصویری روشن تر از قدمت حضور انسان در این منطقه جغرافیایی به دست آید. به گفته این باستان شناس، کاوش فصل اول محوطه میرک تنها شروع کاری سخت و زمانبر بوده و ادامه پژوهش ها در این رابطه نیازمند ادامه کاوشها در این محوطه است. گفتنی است، محوطه های میرک و دلازیان که بنام تپه های میرک و دلازیان نیز خوانده شده اند، نخستین بار در خلال بررسی های باستان شناختی استان سمنان توسط مهریار و کبیری از کارشناسان استان سمنان در سال ۱۳۶۴ خورشیدی شناسایی و معرفی شدند. صرفنظر از شکل تپه‌ها، مهمترین ویژگی این دو محوطه وجود پراکنش بسیار گسترده دست افزارهای سنگی بر روی سطح محوطه بود که مورد توجه هیات بررسی کننده قرار گرفت و با دعوت از مرحوم عنایت الله امیرلو تصمیم به مطالعه دست افزارهای سنگی گرفته شد. با فوت نابهنگام امیرلو، اهمیت میرک و دلازیان از نقطه نظر باستان شناسی پارینه سنگی مغفول ماند و تنها با گمانه زنی در یکی از تپه‌های دلازیان سازه ای منتسب به دوره ماد به دست آمد. در سال ۱۳۸۷ برای نخستین بار نمونه برداری تصادفی توسط وحدتی نسب و روستایی از سطح محوطه دلازیان انجام گرفت و نتایج این پژوهش مقدماتی در کنگره باستان شناسی خاورمیانه کهن در دانشگاه ساپیانزای رم ارائه گردید. متعاقبا در سال ۱۳۸۸ با صدور مجوز بررسی کامل این منطقه جغرافیایی، وحدتی نسب و تیم همراه به مدت یک ماه به شناسایی، نمونه برداری روشمند و طبقه بندی آثار به دست آمده از میرک و دلازیان پرداختند. دومین فصل از طرح پنج ساله بررسی‌های پارینه سنگی شمال کویر مرکزی که با انجام کاوش در محوطه میرک سمنان با هدف بازسازی اقلیمی، رسوب شناسی، تدوین نحوه شکل گیری محوطه و ارائه گاهنگاری قطعی از تاریخ پنجم تیر ماه به سرپرستی دکتر حامد وحدتی نسب دانشیار گروه باستان شناسی دانشگاه تربیت مدرس و همکاری متخصصین مرکز ملی علوم کشور فرانسه با مجوز ریاست پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری شروع شده بود به پایان رسید.

 

محمدتقی اعرابی

 

مسئول روابط عمومی و امور فرهنگی، اجتماعی

۰


نوشتن یک نظر

Show Buttons
Share On Facebook
Share On Twitter
Share On Google Plus
Share On Linkedin
Share On Youtube
Hide Buttons